Beginnen

Tja, ik weet niet hoelang het geleden is dat ik hier iets heb geschreven, en ik wil het eigenlijk ook niet weten, maar het is te lang. Te lang geleden. Dan durf ik eigenlijk niet meer.
Het is hetzelfde als dat je al veel te lang niet bij iemand op bezoek bent geweest. Ik durf dan ook niet meer, schaam me een beetje. En wat dan het best werkt is toch maar gewoon gaan. Dus vandaar vandaag dit berichtje. Het is weer de eerste stap.

Is dat niet bij heel veel dingen? Op een gegeven moment moet je een stap zetten, het maakt dan minder uit welke stap dat is, als je maar een stap zet. Dat is dan heel erg belangrijk. Na die eerste stap zullen andere weer volgen.

Maar hoe komt dat nou dat ik lang niet heb geschreven? Dat ik geen tijd nam voor bezinning en overpeinzingen. Want dat doe ik eigenlijk als ik hier schrijf. Ik denk na over het leven, hoe ik de dingen doe en ervaar en wat ik hier beleef. En eigenlijk is dat heerlijk. Het is heerlijk om tijd te nemen voor bezinning, voor het opschrijven van mijn gedachten. En toch herken ik het ook rondom meditatie. Dat is ook iets wat ik heel erg fijn vind als ik het doe en toch neem ik er te weinig tijd voor. Ik laat heel veel zaken voor gaan. Bijna alles is belangrijker.

Maar wat was er nou zo belangrijk de afgelopen maanden? Wat deed ik nou wel en wat niet? Ik moet je eerlijk zeggen: ik weet het niet. Ik weet niet wat de reden is.

Ik weet alleen dat het altijd weer makkelijker is om met mijn aandacht naar buiten te gaan, naar anderen, naar alles wat ik moet doen, of denk dat ik moet doen. En hoe meer ik daar buiten ben, hoe moeilijker het is om de weg weer naar binnen te vinden. Herken je dat?

Stil staan. Stil staan bij het nu. Dat begint weer met deze eerste stap, dat begint nu.
En ik ben blij dat ik weer aan een nieuw begin begonnen ben.