‘Leven vanuit je innerlijke ruimte’, en dat tijdens de zaterdagboodschappen!

Ja, doe het maar eens!
Ik zit op een cursus ‘leven vanuit essentie’, want wie wil dat nou niet. Ik wel dus. Het lijkt me geweldig om vanuit die innerlijke rust, ruimte en ‘wijsheid’ te leven, mijn leven te leven, en te doen wat ik wil doen in het leven.
Vanochtend begon ik goed, heerlijk rustig in huis, en tijd voor die innerlijke ruimte. Tot dan toe gaat alles goed. Maar al snel vergeet ik weer dat ik vanuit die ruimte wil leven.
En ja, dan komen de boodschappen. Normaal doe ik niet eens de zaterdag boodschappen, dat doet mijn man, want ik koop altijd veel te veel. Veel te veel lekkers vooral, omdat ik altijd weer iets weet te verzinnen waarom het vandaag een speciale dag is. Vandaag had ik de smoes verzonnen dat ik morgen alleen met mijn dochter aan het ontbijt zit en dat er dan croissantjes, vers vruchtensap en nog veel meer lekkers moet komen, maar ook zie ik allerlei heerlijke gerechten ontstaan in mijn verbeelding als ik in die supermarkt rondloop.
Maar genoeg afgedwaald, ik was bezig met die innerlijke ruimte die ik dan vergeet als ik in die supermarkt ben. Het is ook niet gek vind ik, want help wat een veelheid aan prikkels, mensen, spullen en gedachten in mijn hoofd. Ik koop veel te veel, het past eigenlijk niet meer in de kar, en schrik als ik zie dat alle ruimte van auto gevuld is met boodschappen.

Weet je wanneer ik die innerlijke ruimte weer voelde? Toen ik thuis kwam en het zonnetje zo intens prachtig bij ons naar binnen scheen. De zon verwarmde mijn gezicht, en ook mijn hart. Ik voelde de zon stralen en het maakte dat ik even stil stond bij wat er was op dat moment. Meer niet. Gewoon even voelen van die warmte op mijn huid. En dat maakte dat ik weer aan die innerlijke ruimte dacht.
Ik was het vergeten, maar dat maakt helemaal niks uit. Hij was er nog. Ik kon er zo weer naar terug. En dat maakt het wel weer zoet. Het besef dat als je die innerlijke ruimte even vergeet, ze toch niet verdwijnt. Het is er altijd. Ik hoef er alleen maar naar toe te gaan.